wolne słowa

Bliski wybuchu Andres gwałtownie zamknął usta, podniósł oczy ku niebu i westchnął donośnie. - Daffydzie op Owenie, naprawdę trudno pomóc komuś takiemu jak ty! - Tylko dlatego, że zdaję sobie sprawę, jak ostrożnie musimy formułować tekst tej ustawy, Joel. Nie chcę, żeby obróciła się przeciw nam kiedyś, kiedy wyniki prowadzonych obecnie badań staną się widoczne. Utalentowani nie mogą być skrępowani przestarzałymi przepisami, niedoskonałymi, bo kompromisowymi. - Dave, chciałbyś biegać, zanim nauczysz się chodzić? - Nie, ale takie problemy były już przepowiadane. - Znów ten Darrow, co? A może dałeś się złapać we własne sidła? - Joel triumfalnie poruszał palcem. - Przewidywanie problemów bez uwzględnienia zmieniającej się sytuacji. Idź, do jasnowidza po uchwaleniu tej ustawy. - Świetnie - David przedrzeźniał zacietrzewionego Joela. - Tylko, że jej jeszcze nie widzę! To zamknęło Andresowi usta. - Oczywiście, że jesteśmy uwikłani we własne sidła - ciągnął telepata z nutką rezygnacji w głosie - ponieważ, niestety, nasze metody zapobiegawcze rzeczywiście wpływają na przyszłość, jak to przedstawił senator Zeusman w swym przemówieniu

(Reklama: pielęgnacja porady )